هوای تازه

«افراد، تنها در یک کنش جمعی برای بهبود شرایط زندگیشان است که میتوانند، مرگ را عقب برانند. جامعهای که سیاست را به این معنا داشته باشد، جامعهای است که بیشتر از هر جامعهی دیگری زندگی را فرا میخوانَد»، از لاکِ مجاز و توهّم به سطح شفّافِ واقعیت و حقیقت می آید و از آن رو که از حس زندگی سرشار است به آینده امید می بندد و حین پیشامد حوادث شوم، عوض انکار و گریختن از رویارویی، با آن چشم در چشم می شود. همانچه به خصیصه ی بنیادی تمدن تناور غرب تبدیل شده است: خودْ شکستن و خودْ ساختن... از آسیب های اجتماعی پیراهنِ عثمان ساختن، بهره جُستن از خردِ جمعی و مشارکتِ فراگیرِ یکان یکانِ شهروندان در کار سترگِ تد...

ادامه مطلب