در جستجوی بَرانداز

در نگاه من براندازِ راستین «سوء مدیریت» است. یا چنان که در جای دیگری نوشتهxad ام «قهر طبیعت» که آن نیز دستِ کم در این گوشه از جهان فرزند همان پدر و معلول همان علت است! قهر طبیعت زلزله xadآسا آوار میxad شود، طومارها را در هم میxad پیچد و از تاک و تاکْ نشان اثری باقی نمیxad گذارد. در نبودِ آب و امنیت و اشتغال روستاها یکی یکی ویران میxad شوند و روستاییان فوج فوج روانه شهرها... برآفتاب نشینی که پیشتر و در دههxad های نه چندان دور، سنّتی پیرانه سَر و سالمندانه بود، امروز به آیین جوانانِ سرگشته مبدل شده است و روستا که روزگاری جانْ پناهِ شهریان گریخته از دود و دم و ناامنی بود، اکنون شورهxadزاری افیون زده است!

روستا میxad توانست در صورت برخورداری از امکان اشتغال پایدار باری گران را از شانهxadهای زخمی شهر بردارد و شور و نشاط و امید را به میلیونxadها ایرانی هدیه دهد. بر این اساس، برانداز راستین سوء مدیریتِ سیستمانه xadای است که روستاییان را به کوچیدن و روستا را به ویرانی محکوم کرده است.

در پی هجوم روستاییان و شهرستانxad نشینان به کلانxadشهرها شمار حاشیه xadنشینان از مرز دوازده میلیون گذشته است. بغرنجی بُنیان کن که از دیدِ محسن رنانی،پژوهشگر اقتصاد توسعه، «انبار باروت» است.

گسترش حاشیهxad نشینی حاصل خیزترین زمینۀ تکثیر آسیب xadهای اجتماعی است. نوجوانانِ گریخته از روستا اینک در کنج و کنار شهرها بستهxad های کوچکِ مرگ (مواد روانگردان صنعتی) را بی واهمه توزیع میxad کنند و کودکانِ کار بر سر چهار راه xadها و پشت چراغ xadهای قرمز معصومیت از دست رفته را لای شاخه xadxadهای گل و بستهxad های آدامس میxad جویند.

تنگنای نفس گیر معیشت کرامت انسان را نشانه رفته است و فقر دامن گستر طپانچه بر شقیقه ایمان نهاده است. در خوانشی جامعه xadشناختی انباشت بحرانxadهای گونهxad گون و ناتوانی مزمن در گذار به شرایط پسا - بحران آدمیان را به ساحتِ رفتارهای غریزی پَس رانده است؛ وضعیتی اسفبار که جامعه را به جنگل فرو میxadکاهد و مردمانِ درمانده را به جویندگانِ آب و نان و نفس؛ در قفسی به وسعت یک کشور. بزرگxadترین قربانی این مسلخْ روابط انسانی است که بر بستر رفاهی رقیق می xadxadبالد و در سایۀ ثبات و امنیت قد میxad کشد. و نه آیا یکی از عوامل بنیادی برآمدن «داعش» در یکی از کهنxad ترین نقاط جهان فقر و ناامنی نهادینه بود؟