بزهکاران بی گناه

بزهکاری نوعی از کجروی است که بر «شکستن هنجارها» دلالت دارد. اصولاً «بزه» به رفتاری گفته مىشود که خلاف قوانین و مقررات اجتماعى است. اين واژه در خصوص کودکان و نوجوانان به کار مىرود و براى بزرگسالان از واژۀ «جرم» استفاده مىشود. از اینرو باید دلنگران کودکان و نوجوانانی بود که عوضِ تحصیل و یا زیستن شادمانه در حلقۀ همسالان و بالیدن شورمندانه بر بستر پُر مهر خانواده xadای ایمن به ورطۀ ارتکاب بزه فرو افتاده xadاند.

اهميت موضوع بزهکاری کودکان و نوجوانان، حقوقدانان و جرمxad شناسان را بر آن داشته است تا به موضوع بزهکاری کودکان و نوجوانان، چند و چون مقابله با آن و نیز شیوهه ای انحراف و کجروی آنها در جامعه توجه و حساسیت بیشتری نشان دهند. چهxad گونگی مواجهۀ نظامهای کیفری با بزهکاران, کودک و نوجوان یکی از بحث برانگیزترین موضوع xadهای علم حقوق است؛ بهxad ویژه از آن رو که به سبب حساسیت سنی مجرمان در سنین کودکی و نوجوانی مجازات آنها به سادگیِ مجازات مجرمان بالغ نیست. امروزه در بسیاری از نظامهای حقوقی کودکان و نوجوانان از دایرۀ شمول مسئولیت کیفری خارج شده xadاند و در مواردی که عملِ سر زده از آنها جرمانگاری شده باشد نه کنشی مجرمانه، بلکه بزهی ناشی از انحرافات اجتماعی دانسته میxadشود و بزهکار به جای مجازات تحت مراقبتهای اجتماعی و درمانی قرار می xadگیرد تا زمینۀ گسستن او از انحرافات اجتماعی و بازگشتxad اش به جامعه فراهم شود.