مَرز پُر گهر

پیام استعفای او برای ما پدیدهxad ای شگفت و نادر است ولی برای ملتِ ژاپن که از اعماقِ فرهنگی آمیخته و آموخته به وطن دوستی دیوانه xadوار، وظیفه xadشناسیِ ابدی و سختxad کوشی خیرهxad کننده سَربَرآوردهxad اند، رویدادی معمولی است. چرا که آنان با این خصایص زاده می xadشوند. همچون اجداد سامورایی xadشان که از شرم شکست در برابر دشمن یا برنیامدن از عهدۀ مسئولیت بر اساس سنّتی کهن با مرگ خودخواسته (هاراگیری)  دفتر حیات خود را می xadبستند یا در عصر ما خلبانxad های پُر شهامتی که در جنگ جهانی دوم برای کوباندن هواپیماهای خود به ناوهای  آمریکایی از یکدیگر سبقت میxad گرفتند. در کشوری که نظام آموزشی آن بر بُنیانِ خدمت به ملت و میهن بنا شده است و آموختن مهارتxadهای زندگی اگرنه یگانه هدفْ ولی بیxad گمان بزرگxad ترین رسالت آن است. شینزو آبه و دولتمردانی چون او که ژاپنِ به زانو در آمده را پس از جنگ به سومین اقتصاد و دومین قدرتِ صنعتی جهان تبدیل کردند محصولات همین نظام آموزشی xadاند. او نیز روزگاری طفل دبستانی بوده است و امروز نخستxadوزیری که به سبب بیماری و ترسِ جاماندن از قافلۀ خدمتْ عطای قدرت را به لقای آن میxadبخشد و نوبتْ به دیگری میxad سپرَد.گریستنxadاش هم نه از آن رو که تشنۀ قدرت یا مجنونِ لیلیِ شهرت است، بلکه از این روست که شیفتۀ خدمت و شرمسار ملّت است. و نه آیا شَرم عروس فضایل اخلاقی و بازدارنده از هر چه زشتی و پلشتی است؟

ژاپنیxad ها کشور خود را سرزمین آفتابِ تابان نامیدهxad اند. یک دلیل آن حتماً مردان و زنانی است که در راه سربلندی ژاپن و رفاه و راحتِ هم میهنان ِخویش بی xadاعتنا به کشاکشxad های حیدری- نعمتی و نزاعxad های سیاسی ویرانگری که آماج آن بر باد دادنِ منافع ملی و به خاکِ سیاه نشاندنِ نسلxad های مختلف است، همچون آفتابْ بیxad دریغ بر همگان تابیدهxad اند. سرزمینِ دولتمردان اصیل و نجیبی همچون شینزو آبه.

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم شهریور ۱۳۹۹ ساعت 19:16 توسط سلمان احمدوند  |