تیشه ها و ریشه ها

برای نو کردن دیدارها به منزل یکی از خویشان میxad روی؛ همه جمعxad اند. از هر دری سخن میxad رود؛ محور اصلی گپ و گفتxad های صمیمانه xadای که به سبب آمیخته شدن به مباحث سیاسی و برانگیختن تعصبات ایدئولوژیک گاه به خشونتی خفیف نیز آغشته میxad شود، تنگناهای روزافزون معیشتی، بی سر و سامانیِ دامن گستر و نبودِ نظارت در بخشxadهای مختلف است.

هر کسی از زمینه xadی کاریxad خویش مثالی میxad آورد تا منکران و مخالفان را با ارجاع به واقعیت انکارناپذیر خارجی با خود همداستان سازد و یا دستِ کم به سکوت و پذیرش وابدارَد.

در همین حیص و بیص که زغالِ گفتxad و گوها گل انداخته است. یکی از خانمxad ها بانگ برمیxad آورد که شام حاضر است و با این کار هم مخالفت خود را با ادامه xadی جلسه xadxadای تماماً مردانه اعلام میxad کند و هم فراخوان همکاری برای گستراندن خوان ضیافت را اعلام میxad دارد.

ارکستراسیون آشفته xadای است؛ صداها در سمفونی قاشق xadها و بشقابxad ها به هم آمیخته است، گریه xadی ممتد نوزادی که گویی از همهمه xadهای هیولایی حاضران به تنگ آمده است، متنی است که همه چیز را به حاشیه رانده است! هنوز به صرف صیغه xadی «بَلَعْتُ» نپرداخته ای که صدایی همه xadی نگاهxad ها را متوجه خود میxad سازد، یکی از جوانxad های حاضر در آن محفل، با گوشی اندرویدی پر زرق و برق در دست از تصمیم خود برای گرفتن عکس دسته جمعی و سلفی فامیلی خبر میxadدهد. از همه می xadخواهد که لبخند بزنند؛ دست و پایت را گم می xadکنی و به سمتی نگاه می xadکنی، که همگان چشم دوخته xadاند! خانمxadها هم در آراستن سفره و بر کشیدن دورهمیِ سادهxad ی خانوادگی به رویدادی برای انتشار در شبکهxad های اجتماعی کم نگذاشته xadاند.