فرهنگ هَنز فری

خیایانxad های شهرها و کوچه xadهای روستاها پر از جوانxad ها و نوجوانxad هایی است که با هَنزفِری در گوش و تلفنxad های همراهِ اندرویدی رنگارنگ در خیابانxad ها و کوچهxad سارهای جهان مجازی پَرسه میxad زنند. بر این کار و کردار «فرهنگ, هَنز فِری» نام میxad نهم؛ فرهنگ, آدمxad های منزوی و خیزنده در لاک تنهایی خویش، فرهنگ, «انبوهِ تنها» چنان که گوستاو لوبون ،جامعه xadشناس فرانسوی، گفته است و تقلّا برای منزوی زیستن در بطن جامعه.

در فرهنگ, هنز فری مطالبات به بیان جامعه xadشناختی، زیرزمینی میxad شود؛ چرا که زمینه xadی ابراز آزادانهxad و بَرآوردن مختارانه xadی آنها وجود ندارد، زمینهxad ی به اشتراک نهادن تجارب و تبادل فِرسته xadهای عقلانی و عاطفی در فضا و بر بستری عاری از فیلترینگ افکار و سانسور سلایق!

زیرزمینی شدن مطالبات جامعه را پیش xadبینی ناپذیر می xadکند؛ پدیدهxad ای مخاطره xadانگیز که راه را بر تحلیل xadهای روشمند و گمانهxad زنیxad های معقول میxad بندد و محملی میxad شود برای گستراندن بساط تردید و توهم.

کُنشxad های رادیکال و جریانxadهای برانداز برآیندِ اجتناب xadناپذیر پس راندن مطالبات از سپهر عمومی به پستوهای انسداد و تاریکخانه xadهای اختناقxad است. در مقابل، حیات بالندهxad ی جامعه xadی مدنی در پهنهxad ی عمومی و مشارکت مؤثر آحاد شهروندان در تعیین سرنوشت، رقم زدن رخدادها و استیفای حقوق، یگانه منبع مشروعیت xadبخش به نظام xadهای سیاسی است.

فرهنگ, هنزفِری همچنین از بیگانگی دامن گستر افراد جامعه با یکدیگر و تضعیف موریانه وار هویت ملّی حکایت میxad کند و از داد و ستد واژگونه xadی فضای مجازی و واقعی پرده برمی xadگیرد.

مطابق این تلقی، به جای آنکه فضای مجازی از واقعیت تأثیر پذیرد و اقتضائات جهان واقعی را در خود بازتاب دهد یا دست کم میان آن دو تعامل متعادل سامان یابد، جهان واقع زیرِ تأثیر سنگین و فشار سهمگینِ دادهxad های فضای مجازی دچار وادادگی و رفته xadرفته، فروپاشی میxad شود و واقعیت رنگِ مجاز می xadگیرد.