ثانیه های سراسیمه

در شبکهxad 1 اجتماعی، این امکان فراهم نیست. آنجا کارزاری پُرهیاهوست که هر کسی داعیه xadای دارد و پرچم خود را افراشته است. گسترش امکانات شبکۀ اجتماعی تلگرام با 400 میلیون هموَند (Member)؛ از داشتن فرصت ویرایش و درج نظر در پای فِرسته xadها (Post) تا شرکت در گفت xadو گوهای بَرخط همْ نمادی از دموکراتیزه شدن تولید محتواست و هم آشفته xadبازاری که هر کسی در آن متاع خود را عرضه می xadکند، بی آنکه همیشه امکان سنجش آن فراهم یا حتی روحیۀ رواداری و مدارا در مواجهه با نظرهای مخالف، تمرین شود. شاهدی دیگرْ بر جاماندن فرهنگ از فنّاوری و آوارشدن این بر سَر آن.

در این بین، هر شبکه کاربران ویژۀ خود را می xadپرورَد. واتساپ ترکیبی از مخاطبان اینستاگرام و تلگرام و شبکۀ نوپدید کلاب هاوس. اینستاگرام میزبان گسترۀ وسیع و رنگارنگی از کاربران است. همۀ کسانی که می xadخواهند دیده و شنیده شوند از اعماق روستاها تا بلندای کلانشهر، تجارت کنند و کسب و کار واقعی خود را در بازار مجازی تبلیغ کنند، به اینستاگرام روی و بلکه پناه می xadآورند. کلاب هاوس محمل گفتxad و گوها و گپ xadو گفت xadهای نظری و روشنفکرانه است. نسَبِ تلگرام را با قدری تسامح می xadتوان به وبلاگ رساند؛ زیرا بیش از آنکه در خدمتِ تصویر و تفریح و تفنّن باشد، بابِ همرسانی فرسته xadهای اندیشگی، ادبی، خبری و هنری است و کاربرانش را عمدتاً مخاطبانی با علایق خاص تشکیل میxad دهند. فِیسxadبوک هم بیش و کم چنین است.

ناگفته پیداست که ظهور شبکهxad های اجتماعی جهان انسانِ ایرانی را سختْ درهم کوفته است. دگرگونی اگرچه رخدادی جهانشمول است، ولی در این گوشه از دنیا که عبور کردن از گذشته، نه پدیده xadای طبیعی و تدریجی، بلکه حادثه xadای برق xadآسا، بنیان xadکَن و قهرآمیز بوده است، چندو چون آن از هر جای دیگری بُغرنج xadتر و با نظر به پیامدهای ناخواستۀ آن، ویرانگرتر بوده است.  

1 xadها 1 xadاند و در این سیاق آشوبناک که خاستگاه بحران xadxadها و تناقضxad های فروپاشنده است، هر دَم بر سراسیمگی و بی xadتابیxad شان افزوده میxad شود. زیست جهانی که روزگاری مال xadمال از آرامشِ آمیخته به رنج بود و امروز برای جُستن جرعهxad ای آسایش، جانِ نازنین جویندگانش را به کام نیستی می xadسپُرَد... کوباندن سر به دیوار سِلّول خاطره xadها و پنجه ساییدن بر شیشه xadهای ماتِِ عمر رفته. همچون سرنوشت آن کرم کوچک ابریشم که همه عمر قفس می xadبافت، ولی به فکر پریدن بود.

+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آذر ۱۴۰۰ ساعت 10:31 توسط سلمان احمدوند  |